تحدید مالکیت خصوصی در اجرای طرح های عمومی و جبران خسارات ناشی از آن در نظام حقوقی ایران و انگلستان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجو دکتری حقوق خصوصی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 گروه حقوق دانشگاه اصفهان

3 عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه اصفهان

4 استادیار

10.22054/jplr.2021.47148.2298

چکیده

ضرورت های زندگی اجتماعی، قانون گذار را بر آن داشته تا در مواردی به واسطه قدرت عمومی دستگاه های اجرایی و در راستای حفظ منافع و مصالح جمعی به تحدید و حتی سلب مالکیت خصوصی مبادرت ورزد. البته این اختیار مطلق نیست و دستگاه های اجرایی در قبال پرداخت بهای ملک با رعایت تشریفات قانونی نسبت به تملک اراضی، مجاز خواهند بود. در نظام حقوقی ایران شروع اقدامات تملکی منوط به طرح مصوب ، تامین اعتبار، ضرورت اجرای طرح و اعلام رسمی طرح است ولی برخلاف حقوق انگلستان شهروندان در مورد شیوه تصویب طرح ها و محتوای آن دخالتی ندارند و مکانیسم اعتراض به طرح، قبل از تصویب و قطعیت آن پیش بینی نشده است مضافاً در حقوق انگلستان جبران خسارت صرفاً به املاک واقع در طرح محدود نمی شود بلکه جبران خسارت ممکن است در شرایطی الزام آور باشد که هیچ زمینی تملک نشده،اما بواسطه اجرای خدمات عمومی و یا استفاده بعدی از تاسیسات عمومی به املاک خسارت وارد شود. هدف از این مقاله با روش تحلیلی – توصیفی، بیان و تشریح وجوه افتراق و اشتراک نظام های حقوقی ایران و انگلستان در خصوص تملک اراضی و املاک و روش های جبران خسارت ناشی از تحدید مالکیت اشخاص است

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Making Limitations on Private Ownership in Implementation of Public Plans and Compensation Arising there from in the Iranian and British Legal Systems

نویسندگان [English]

  • hossein adib 1
  • rasul mazaheri kuhanestani 2
  • Mohmmadmahdi Alsharif 3
  • mahmod jalali 4
1 Ph.D Student in (Private law), Faculty of administrative Sciences and Economy, University of Isfahan, Isfahan, Iran
2 Department of Law, University of Isfahan
3 Department of Law, Faculty of Administrative Sciences and Economics, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
4 as
چکیده [English]

Social life requirements prompt legislators to impose limitations on and even forevlose private ownership under certain circumstances, based on the public power of State institutions and for public interest; such discretion is however not absolute and State institutions are authorized to expropriate a land that the payment of its price is made and legal formalities are observed. Under Iranian legal system, the initiation of compulsary purchase measures depends on an approved plan, required financing, the implementing the plan and public promulgation of the plan however, unlike English law, citizens are not involved in the process of approving the plans and their content and no objection mechanism to plans has been predicted before the plans are approved and finalized.Under British law, compensation is not limited to the properties lying within an urban planning scheme, but it may be obligatory in case no land has been expropriated, however, the properties be harmed due to the provision of public service or subsequent use of public installations.This article, with its analytical-descriptive methodology, seeks to explain ?? aspects of Iranian and British legal systems as regards the expropriation of lands and properties and compensation methods resulting from the limitation of private ownership.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Limitation of private ownership
  • Compensation
  • land appropriation
  • Urban planning scheme
  • British law