حقوق عمومی و بین الملل
احمدرضا توحیدی؛ محمد علی شریفی کیا
چکیده
امروزه حقبرفراموشی یکی از مهمترین حقوقی است که نظامهای حقوقی گوناگون برای اشخاص موضوعداده در نظر گرفتهاند. اگرچه در تعریف این حق، عموماً اشتراک زیادی بین متون حقوقی دول مختلف بهچشم میخورد، لیکن درخصوص محدودۀ اعمال آن ازسوی دولتها همواره ابهامات و اختلافات زیادی وجود داشته است؛ بنابراین، پژوهش حاضر در تلاش است ...
بیشتر
امروزه حقبرفراموشی یکی از مهمترین حقوقی است که نظامهای حقوقی گوناگون برای اشخاص موضوعداده در نظر گرفتهاند. اگرچه در تعریف این حق، عموماً اشتراک زیادی بین متون حقوقی دول مختلف بهچشم میخورد، لیکن درخصوص محدودۀ اعمال آن ازسوی دولتها همواره ابهامات و اختلافات زیادی وجود داشته است؛ بنابراین، پژوهش حاضر در تلاش است تا با بهرهگیری از منابع کتابخانهای و کاربست روش تحلیلی و توصیفی، با نظر به رویۀ قضایی دیوان دادگستری اتحادیۀ اروپا به بررسی محدودهای که این نهاد منطقهای برای اعمال این حق در نظر گرفته، بپردازد. درنهایت یافتههای این پژوهش حاکی ازآن است که علیرغم قابلیت اعمال آرای دیوان نسبت به کل قلمرو اتحادیه، مطابق نظر این نهاد قضایی، حقبرفراموشی صرفاً باید در محدودۀ کشور محل اقامت اصلی او اعمال شود و همچنین دیوان حذف پیوندهای مرتبطبا وی را در قلمرو کل اروپا ویا مقیاسجهانی مجاز نمیداند، مگر در شرایطی که وابستهبه معیارهایی مانند نقش فرد در زندگی اجتماعی، ماهیت خاص و حساس دادهها و اولویت داشتن حقوق اساسی وی برای داشتن زندگی خصوصی نسبت به حقّ عموم مردم درجهت دسترسی به اطلاعات او، محدودهای وسیعتر (اعماز منطقهای یا جهانی) برای اعمال این حق در نظر گرفته شود.
